வறுமைக் காத்தில் வீசப்பட்ட கடுதாசி நான்...

வறுமைக் காத்தில் வீசப்பட்ட கடுதாசி நான்

கரைகின்றேன் கால வெப்பத் துளியில்
வெளி நாட்டில் ..                        
வண்ண வண்ணத் தாவணிகள்                 
என்னைத் தொட்டுப் போன்கிறன கனவில்
கண் விழித்தால் என்னெதிரே நிழலாடுகின்றன
உறவுகளின் வறுமைக் கோடுகள்
வாலிபம் என்னுள் வெறுமையாய் காய்கிறது
காதோர முடிகளும்
கருமைத் துறவிகளாகிவிட்டன
 
காலையில் வந்த கடிதத்தில் பார்த்தேன்
கல்யாணமாம் ...
எனக்கல்ல, என் அப்பனுக்கு.!
சித்தி எழுதி இருந்தாள்
நான்தான் அவளுக்கும் மூத்த பிள்ளையாம்
சேற்றில் வீழ்ந்த சில்லறை ஆனேன் எப்போது
எனக்கே தெரியவில்லை ...
 
Kavignar Valvai Suyen

துருப் பிடித்த பூட்டு தெருக் கதவில் தெரிவிக்கின்றது!..

துருப் பிடித்த பூட்டு தெருக் கதவில்

தெரிவிக்கின்றது !
உற்றவர் இங்கில்லை என்று...
எம் தந்தையின் வேர்வைத் துளிகளே
எங்கள் வீட்டின் சுவர்களாகும்
எம் தாயின் பாசக்குடையே
எங்கள் வீட்டின் உத்தர நிழலாகும்
 
மழலையாய் நான் ஆடிய பின்னும்
நான்கு சகோதர சகோதரிகள் ஆடி ஓய்ந்த
அம்மாவின் முதிசத் தொட்டில்
இன்றும் கிடக்கிறது உள்ளே பறணில்
பாச பந்தங்களின் வேர் இளை
நூலாகி அறுந்ததினால்
பெற்றவர் பட்ட மரம் ஆனார்
எங்கள் வீடு சிலந்தி வலைக்குள்...
 
தாய் தந்தையரின் நினைவாலயம்
என்றோ இறந்திட்ட நிலையிலும்
சர்காரின் துருப் பிடித்த பூட்டு
ஐவரில் யார் வருவார்
திறவு கோலுடன் என
கேழ்வியுடன் காத்திருக்கிறது
வீடு யாருக்கென்ற வில்லங்கம்
பூட்டுக்கும் தெரியாது.!
 
Kavignar Valvai Suyen

இந்தா பாரு இது நல்லா இல்ல..

மதி ஒளி தந்தாள் மாலதி..

உதயம் ஆயிரம் உலகில் இருந்தென்ன தோழி
இன்னும் விழிகள் நீரில் விடியலைத் தேடி
இனச்சுத்தி செய்யும் நரி இன கூட்டம்
வனக் காட்டில் எமை நிறுத்தி
விளையாடிப் பார்கிதடி          
 
புலிகள் என்றார் புயல்கள் என்றார்
புதுமைப் பெண்கள் நாங்களடி
அண்ணன் தந்தான் வீரச் சீதணம்
அணி நின்று வென்றோம்
அள்ளக் குறையாதடி ..
பெண்ணின விலங்கை பெண்ணே உடைத்தோம்
வீழ்ந்தோம் அல்ல விதையாய் ஆனோம்
விதையிலிருந்து நாளையும்  எழுவோம்
விடிவை காண்போம் விழி நீர் துடைப்போம்
அடிமை விலங்கை அறுத்தே தணிவோம்
விழிகள் இன்னும் விடியலைத் தேடி ..  
Kavignar Valvai Suyen                                                
 

 

எதிர் பார்ப்புகளின் ஏமாற்றங்கள் ..

எதிர் பார்ப்புகளின் ஏமாற்றங்கள்

எட்டித் தொடும் இடத்தில் இருப்பதில்லை
அஞ்சாதே நெஞ்சே முதலும் முடிவுக்கும்
யாரும் கூடி வருவதில்லை
துடிக்கும் நெஞ்சே துவள்கிறாய் நீ ..
 
தேடல் இல்லையேல் தேகம் ஓய்ந்துவிடும்
காலம் தாழ்த்தாதே கனிவொடு முகம் கொடு
பேராசை இன்றி உயிராசை இன்றி
உன்னத வாழ்வில் உரம் இட்டுச் செல்
ஏற்றி வைத்த வாழ்க்கை படிகள்
தேம்பி அழுகின்றன, உயர்ந்தவர் எல்லாம்
தன்னை நிந்தனை செய்வதினால்..
 
Kavignar Valvai Suyen

தூளியிலே ஆடுகின்ற என் கண்ணே நீ கண்ணுறங்கு ..

தூளியிலே ஆடுகின்ற என் கண்ணே நீ கண்ணுறங்கு

தூங்கடா தூங்கி எழு தாங்காது தாய் மனசு..
அடித்தாரைச் சொல்லி விட்டு
அமைதியுடன் நீ உறங்கு
அவரை நான் பிடித் திழுத்து
ஆக்கினைகள் செய்திடுவேன்..
 
பஞ்சணையில் நீ உறங்க என் மடியில் தொட்டில் கட்டி
நெஞ் சணையும் தந்துவிட்டேன் முலை முட்டி
உன் பசி ஆறு..
என் கண்ணான கண்ணே என் செல்லமே ஆராரோ
ஆராரோ ஆர் எவரோ அம்மா நான் தூங்கமாட்டேன்
நீ விழி திறந்து பார்க்கையிலே
உனை அடித்தாரை
உன் காலடியில் போட்டிருப்பேன்..
தூளியிலே ஆட வந்த என் கண்ணே நீ கண்ணுறங்கு
தூங்கடா தூங்கி எழு தாங்காது தாய் மனசு..
 
Kavignar Valvai Suyen

காதல் என்றும் போராட்டம் ..

காதல் என்றும் போராட்டம்

கண்ணீர் அதில் நீரோட்டம்
அகிம்சை  அதன் அன்பு முகம்
இம்சை கொள்ளாதே துன்ப மயம்
 
காமம் ஒன்றே காதல் என
கருத்தரிப்போரே .. ..
சிதைவும் சித்திரமும் இதயத்திற்கே
இருந்தும் சிறை இருப்பதில்லை காதல்
ஊற்றுப் பெருக்கில் ஆற்பரித்து
நல்லறம் எனும் இல்லற நதியில்
அழைத்துச் செல்கிறது ஈடில்லாக் காதல்...
 
Kavignar Valvai Suyen