மாவீரர்கள்

மழை தரும் வானையே குடையாக்குவோம்

உலகே நீ ஊனம்தானா ஏன் இந்த மௌனம்

பசியில் அழுகிறான் இளையவன்!!!

தொட்டுத் தொட்டு பட்டு வண்ணம் எங்கிறீர்

பட்டுச் சட்டை கேட்டேன் தரவில்லை

கூடி விளையாட ஒண்ணுக்கு மூணு

தம்பி பாப்பா பெற்று தந்திருக்கிறீர்கள்

பொம்மை கேட்கிறாரர்களே

அவர்கள் விளையாட

என் செய்வேன்...

கொடுத்து விளையாட

என்னிடம்

பளைய பொம்மையும்

இல்லை

நீங்கள் வாங்கித்தரவில்லை

ஆனாலும் நீங்கள்

மிகிந்த சந்தோசத்தில் இருக்கிறீர்கள்

ஆறுமாதத்தில் அடுத்து பிறக்கப் போகும்

தம்பியோ தங்கையை நினைந்து!

கட்டுப்பாடு

உணவுக்கும் உடைக்கும்தானா

உங்களுக்கில்லையா .....?

பட்டுச்சட்டையும் வேண்டாம்

பட்டு வண்ணமும் வேண்டாம்

பெற்றவர்கள் நீர்தானே

எம்மை பட்டிணி போடாதீர்கள்

பசியில் அழுகிறான் இளையவன்

பாவலர் வல்வை சுயேன்

ஊடலும் கூடலும்...

யன்னலை திறந்து மெல்ல வெளியே எட்டிப் பார்த்தேன், குளிர் நங்கை ஓடிவந்து கொஞ்சிணாள் என்னை ஊடலும் கூடலும் எங்களின் காதல் நாடகம் இவளிடம் எப்படி விவாக இரத்து வாங்குவேன்

பாவலர் வல்வை சுயேன்

பல்லுக்கு முத்தழகு....

பல்லுக்கு முத்தழகு நாவிற்கு சுவையழகு கல்விக்கு அறிவழகு பாவிற்கு தமிழழகு அன்புக்கு அடிபணிந்தால் ஆனந்தம் பேரழகு உள்ளத்தை தந்துவிட்டேன் உயிரே நீ அழகு

பாவலர் வல்வை சுயேன்

சுமங்கலியாம் அவள்....

உதய வாழ்வென்றே உளமாற நினைந்திருந்தேன்

அந்திமம் என்றே அஸ்தமனத்தில் தள்ளிவிட்டார்

வானவில் வந்து அழைக்கின்றது

வர்ண ஆடைகள் பறிக்கப் பட்டன

பொட்டோடு குழலாடி பூவோடு வாழ்ந்திருந்தேன்

பொழுதாக வில்லை பொழுதாகி போச்சென்றார்

பதி பிரிந்தால் விதியெனச் சொல்லி

மலர்ந்தும் மலராமல் உலர்ந்தேனா

சுமங்கலியாம் அவள்

அமங்கலி எங்கிறாள் என்னை

தாவாரச் சாரல்கள் வந்து வந்து நனைக்கின்றன

துளிர்க்கிறேன் துவள்கிறேன் இளமை ஊஞ்சல்

இன்னும் இறக்கவில்லை

யன்னல் ஓர நிலா வந்து

என் முகம் காண்கயில்

ஒரு வாசகம் பேசத் துடிக்கிறேன்

வெள்ளைப் புடவை தந்து வேர் அறுத்தோர் அருகே

தூறலே நீ ஏன் இன்னும் மண்ணுக்கு வருகிறாய்

மலர்களுக் கென்றோர் மனம் மறுக்கப் பட்ட உலகிது

விண்ணுலகம் அழைத்துப் போ நானும் வாறேன்            

பாவலர் வல்வை சுயேன்