திங்கள், 27 ஜனவரி, 2014

எண்ணச் சிறகை விரித்திருந்தேன்..

காதல் வாழ்வே கடைசிவரை என்று
எண்ணச் சிறகை விரித்திருந்தேன்
ரெட்டை கிளியாய் பறக்கும் போதில்
ஒற்றைச் சிறகை இளந்துவிட்டேன்
பறக்கிறேன் வீழ்கிறேன்
அழுகிறேன் சிரிக்கிறேன்
இதுதான் வாழ்வென
உணர்ந்த பின்னே
இறக்கை இருப்பதை
மறந்துவிட்டேன்..
 

தீர்க்க சுமங்கலி பவ

உயர்வினை எண்ணி போ உரிமை இழந்த ஊனம் உண்டேல் விண்ணுயர்ந்த நட்சத்திரங்களும் உதிர் சாம்பலாகி ஒளி மயம் இழந்தே போகும் பாவலர் வல்வை சுயேன் ...