செவ்வாய், 17 ஏப்ரல், 2018

ஈரடியும் ஓரடியாய்.....


சுட்டெரிக்கும் சூரியனை உற்ற நிலாவே
அவன் சுடரணைத்தே பருவம் பூத்தாய்
வண்ண நிலாவே...

ஓடோடி வந்த அலை உன் கால் நனைக்க
உனை கொஞ்சும் கொலுசுக் கேனடி கோபம்
இதயம் தொட்டு இரு விழி அழைத்து
ஈரடியும் ஓரடியாய் இணை கூட்டி போகிறாய்
ஆசை கொண்ட மணல் நண்டும் அன்பு முத்தம் தந்து
அழகுக் கோலம் போடுதடி ஆங்காங்கே உன் அடிச்சுவட்டில்

மலர் தூவி சாய்கிறேன் மலர் உன்னை சேர்கிறேன்
இலக்கை தொடுவது இதயம் என அறிந்தும்
இதுவரை தொடாமல் விட்டுருந்தேன்
தரையில் நெருப்பின்றி தண்ணீரில் எழுத்தின்றி
லேஸ்சர்ரினால் என்னை செதுக்கிவிட்டாய்
ஏஞ்சல் நீயடி என்னுயிர் நீ என்பேனா
எழுதாத எஸ் எம் எஸ்சில்
என்னை நீ கிள்ளுகிறாய்
உன்னை நான் தொடுவதற்கும்
மயிலிடம்தான் இறகெடுத்தேன்
சரீரமோ சாகித்தியமோ
ஒன்றே ஒன்றானது இருவருக்கும்
உன் ஈர்ப்பு விழிகளுக்குள் ஈர் துளியாய் வீழ்ந்துவிட்டேன்
இமைகளால் தாழ் பூட்டி சிறையிட்டு சென்றுவிடு....
Kavignar Valvai Suyen
செல்பிக்குள்ளே தேட வைத்தாய் தேனே தேனே
நீ இருந்தால் என்னோடு நிலா காலம்தான்
நீ இன்றி போனால் இருள் காலம்தான்
சங்கமம் நின்றாள சதி பதியாவோமே
சந்தோசம் வென்றாள சலனங்கள் கொல்வோமே

பாவலர் வல்வை சுயேன்

திங்கள், 16 ஏப்ரல், 2018

ஏதறிவாய் ஜீவனே !!!


மாயை சூடி நிற்கும்  வர்ண வாழ்வே
அன்பு நிலையும் அறுவடை சாவாக
எழுகின்றோம் வீழ்கின்றோம்
எண்ணில்லை

கற்களை மிதித்து முகம் அறியா
முற்களில் காயமுற்றும்
ஆசை தூறல் அன்பை கொன்று
அழிந்தே வீழுது கூடிங்கே

கட்டை எரிந்திட கல்லறைகளும் சிரிக்க
மரண உடல் மரமாகுமா மண்ணில்
புழுவாகி பூடாகி புழுத்தலில் ஊன் உருக
இனிப்பா கசப்பா இகபர வாழ்வு
எழுதிய புத்தகம் எங்கே
தேடுகிறேன் எட்டவில்லை !

பாவலர் வல்வை சுயேன்

வெள்ளி, 13 ஏப்ரல், 2018

கரிசக் காட்டு குயிலே கூவு !!!


என்னுயிரான வேளாண்மை வயலே
உறவில் அன்பே கொல்லாமை விதைப்பு
அறுவடை காலம் அருகிருக்கு
அதற்கு நீதான் துணை எனக்கு
கரிசக் காட்டு குயிலே கூவு
வாழ்வோம் வா பசுந் தழிரே
பருவ எழிலில் பனித்துளி பொழிகிறது

பாவலர் வல்வை சுயேன்

வியாழன், 12 ஏப்ரல், 2018

குறிஞ்சி மலரே கலங்காதே !!!


கண்ணிலே என்ன ஈரம் கனவெல்லாம் காணாத்தூரம்
நெஞ்சிலே என்ன பாரம் இது வஞ்கர் வாழும் காலம்
எண்ணிலா கொடு நிலை அள்ளியிடும் கொடியவரிங்கே
ஏது செய்வேன் எத்தனை தலையினை கொய்வேன்
இன்பங்கள் இழந்து இதயங்கள் இரும்பாச்சே

உயர் நிலை வித்தகரென உலா இங்கு வருகிறார்
செத்தவர் பிணங்களில் நின்றே உணவுண்கிறார்
உயர் நிலை உண்மையெலாம் ஆழ் குழியில் மூழ்கிதடி
நீலம் பூசிய நரிகளுக்கே தாழம் பூக்களும் சாட்சியடி
நித்திரை இமைப்பொழுதில் நீசர் விழி பறிக்கிறார்
பத்தரை பசும் பொன்னென்றே தமை
நா கூசா பொய் சொல்கிறார்

நெரிஞ்சுக் காடே நெஞ்சமடி அரிவாளே இவர் விழிகளடி
குறிஞ்சி மலரே கலங்காதே அழிவொன்று அருகிருக்கு
ஆழிப்பேரலை எழுந்தேனும் அள்ளி உண்ணும்
இக் கலியுகத்தை

பாவலர் வல்வை சுயேன்

வியாழன், 29 மார்ச், 2018

மாலை வந்தனம் மலரிடம் நீ...


மாலை வந்தனம் மலரிடம் நீ சொல்லத்தானே – வெண்
நிலா வந்துனை சேர்ந்தது என் கண்ணாளா
இருள் மெல்ல வந்து இமைக் காவல் கொன்று 
விழி உற்ற நாணம் விலகிடத்தானே

நாலும் அறிந்து நான் உனை உடுத்தேன்
இதில் என்ன மாயமோ சிந்தையில் கோபமோ
கலங்கித் தெளிந்தேன் களவும் கற்றேன் கலங்கேனே
இருள் திரை சூழ அருள் மறை தந்தாய் அறிந்தேனே
பூத்துச் சொரிந்தேன் பூங்குழலானேன்
பருவப் பூ எனை பள்ளி அறை பார்த்தாய்
முன்னவர் முன்னே உன் எழில் எப்படி ஒளி நிற்பேன்

உயர் நிலை வீதியில் பகல் உலா விண் மதி
தனை உணர்ந்துதானே ஒளி முகம் தரவில்லை
எண்ணில்லா விழிகள் ஏதேதோ சொல்லும் இங்கே
கலாப மயிலாடி கண்ணசைவு தந்தும்
சரணாலையம் வரவில்லை சல்லாபம் கெள்ளவில்லை
மதி மயங்கா மதி அவளே மாறாப்பு சரியவில்லை  

கொஞ்சி கொஞ்சி கன்னம் சிவக்க சொல்லாததை உள்ளம் அள்ள
இன்பத் தூறல் நனைகின்றோம் குடைக்குள் மழை நீயா நானா
யாரடி கண்மணி ஊரிலே எவர்தான் கொஞ்சி மிஞ்சாதவர்
முத்து முத்தாய் முத்தச் சத்தம் நித்தம் சுவர்கள் நானைகிறதே     
தங்கமே தங்கமாய் உன் மூக்குத்தியாய் உயிர் வாழ்கிறேன்
கண் விழித்தவர் முன்னிலும் முத்தங்கள் தருகிறேன்
மௌனம் கலைக்காதே மற்றவர் அறியார் மாற்றங்கள் எமக்கில்லை
மாலை வந்தனம்
பாவலர் வல்வை சுயேன்

செவ்வாய், 20 மார்ச், 2018

ஐயோ பத்திகிச்சு !!!


ஐயோ பத்திகிச்சு குறுநகை கொத்திகிச்சு விரகம்தான்
விடிந்தாலென்ன விடியட்டும் அல்லி அணைப்பில்
சந்திரன் இன்னும் விலகலையே
சாரீ.. ரீ.. ரீ.. மா.. பா..
ரீ.. ரீ.. மா.. பா.. த நீ சா..
நீ.. ரீ.. ரீ.. கரீரீ.. மா..
சா.. நீ.. தா.. ப.. வாமா..
சாரீ.. ரீ.. கம.. பதநீ.. நீ.. நீ.. நீதான்
சந்தோச சரசம் உல்லாச உலகம் கொஞ்சுதே
சம்சார வாழ்வுக்கு சந்நியாசம் தடையிங்கு போடுதே
சரீ.. ரீ.. ரீ.. கா.. ரீ.. ரீ.. மா.. பா.. ஐயோ..
தாழ்பாள் திறக்கிது யாரோ யரோ போடா போ

காலை மாலை பூக்கும் மல்லி நீயே நீயே
வாலிப வசந்த கோலம் நனைந்தேன் நானே நானே
முதுமையை தொடுமுன் முகவரி எழுத
உன்னிடம் வந்தேனே
அறுவடை காலம் அள்ளியே இடு
வன்முறை இல்லா வளர் பிறை நீ நீ
வானத்தை வளைத்த தீ பொறி நீ நீ
ஆறடி குவளையம் அருகிருக்கு
அதற்கு அதிபதி நீதான் திமிரெனக்கு
ஐயோ பத்திகிச்சு பத்திகிச்சு பத்திகிச்சு

மார்கழி குளிராய் மனசிருக்கு மடை திறந்தோடிடும் வயசுனக்கு
ஆனந்த வாழ்வு நூறுவரை காலத்தின் தேவை காதவரை
பூவில் பனியே புல்லாங்குழலே பூபாளம் இசைத்திட வா வா
ஐயோ.. பத்திகிச்சு பத்திகிச்சு பத்திகிச்சு      

பாவலர் வல்வை சுயேன்

அம்மா உன் அன்பன்றி அருட் காதலா !!!


அம்மா உன் அன்பன்றி அருட் காதலா
தெருக் கோயில் தெய்வங்கள்
உனக்கீடாகுமா

கருவில் உயிரூட்டி மொழியாகி நின்றாய்
உலகில் எனை ஈர்ந்து அருள் வடிவானாய்
உயிரே உன் உதிரம் பாலாக வார்த்தாய்
நோய் என்று வீழ்ந்தேன் விழி மூட மறந்தாய்
இமை இரண்டு இருந்தும் இமையாக காத்தாய்

அம்மா உன் அன்பன்றி அருட் காதலா
தெருக் கோயில் தெய்வங்கள் உனக்கீடாகுமா
படையாறு வீடு உனக்கில்லை அம்மா
உன் பசியாற்றி மடிதூங்க மகனானேன் தாயே
தேனுண்டு மகிழ்ந்தால் திகட்டாது தேகமே
தாயன்பு எனக்கு பாற்கடல் அமுதமே
உயிரே உயிர்தர வரமிங்கு தரவேண்டும்
நீ இல்லா உலகு எனக்கெதற்கு வேண்டும்

அம்மா உன் அன்பன்றி அருட் காதலா
தெருக் கோயில் தெய்வங்கள் உனக்கீடாகுமா

பாவலர் வல்வை சுயேன்

ஈரடியும் ஓரடியாய்.....

சுட்டெரிக்கும் சூரியனை உற்ற நிலாவே அவன் சுடரணைத்தே பருவம் பூத்தாய் வண்ண நிலாவே... ஓடோடி வந்த அலை உன் கால் நனைக்க உனை கொஞ்சும்...