வெள்ளி, 19 ஜனவரி, 2018

எண்ணச் சிறகின் வர்ணங்கள்....

வர்ணங்கள் வாழ்வை கையழித்து பரிமாற
எண்ணச் சிறகை விரித்து வந்தேன்
இறகிகள் ஒவ்வொன்றாய் உதிர்ந்தது
மழை ஓய்ந்த பின் மரத்துளிகள் சிந்தி
என்னை தொட்டு மண்ணை தொட
மரணத் தேதி தொலை தூரம் இல்லை
என கண்டே தெழிந்தது மனசு
ஓய்வூதியம் இல்லா ஓய்வுக்கு
விழிகளால் ஒப்பம் இட்டேன்
கழற்றி போனது தன் இறக்கையை

பாவலர் வல்வை சுயேன்

வியாழன், 18 ஜனவரி, 2018

ஏகாந்தனே உன்னை மறவேனே....


கருவறை கிடந்து கால் நடையென தவழ்ந்து
ஈரடி எழுந்து கூடலும் ஊடலுமாய்
கடுகளவே ஆயினும்
கடல் மடி நினைந்து
ஆசா பாசமும்
அடிபணி வாழ்விலும்  
நரை திரையாகி
கானக இருளில்
மூன்று காலூன்றி
நீழ் துயில் கொள்ளும் காலமும்
நின்னடி தொழுதே காடேகி செல்வேன்
ஏகாந்தனே உன்னை கணமும் மறவேனே

பாவலர் வல்வை சுயேன்

திங்கள், 15 ஜனவரி, 2018

எங்க ஊரில் சங்கத் தமிழ்...

சங்கத் தமிழ் எங்கே இல்லை சொல்லு பாக்கியம்
அட அது எங்க ஊரில் பொங்கி வழியிதே
அள்ளிப் பருகேன் பெரும் பேரானந்தம்...
வா வா மடியில் ஆடு ஊஞ்சல்
ஆனந்த வரவிருக்கு
அன்பே என் ஆயிரம் கனவுக்குள்
அழகி உனக்கே அரியணை காத்திருக்கு
     
மெட்டுக் கட்டி தொட்டில் லாட்ட கட்டில் காத்திருக்கு
நிலாவும் வளர்ந்து பௌர்ணமியாக கதிரவன் ஒளி இருக்கு
மஞ்சள் குழித்த மாலை பொழுதை அந்தி தந்திடிச்சே
ஆதவன் ஒழிகிறான் அந்தப் புறம்
அன்பே வாயேன்டி
கூடி வாழ திரவியம் தேடு அலை கடல் அழைக்கிறது     
அந்தி குழித்தவன் அழிவதில்லை திரை கடலேறி
அள்ளி வாடா திரவியம் ஆனந்த வாழ்விருக்கு

ஊரே கூடி வாழவும் உறவை கூட்டி மகிழவும்
உழைக்கும் கரங்களில் வலுவிருக்கு
எந்தை உந்தன் முன்னோரும்
அப்பன் ஆத்தா பாட்டனும்
வாழந்து தந்த நிலம் இது
வாழ்ந்து கொடுப்போம் வல்லவர் கையில் வல்வை
பணமும் குணமும் பிரிவினை இல்லா பரிந்துரை செய்தே
ஒளி நிலா கூட்டி விழி உலா போவோம் வாடா வாயேன்டி


பாவலர் வல்வை சுயேன்

வெள்ளி, 5 ஜனவரி, 2018

பெய்யட்டும் மழை...

ஏழேழு ஜென்மமும் உன்னோடென்பார்
காதலும் காமமும் நிறை கண்ட நிலை
மாறும் முன்னே ஏழெதற்கு
ஏன் இந்த ஜென்மமும் என்பார்
பொய்யுரையில் தானே தினம் இங்கே
எழுதுகிறார் வாழ்க்கை புத்தகம்
நல்லார் இங்குள்ளார் எனில்
எல்லோர்க்கும் பெய்யட்டும் மழை


பாவலர் வல்வை சுயேன்

வியாழன், 28 டிசம்பர், 2017

கருணை கடவுள் வருவானா....

உலக மேடை உறுழுது உறுழுது
இறுதி மூச்சு எப்போ தெரியலே
சுருதி ஏத்தி சுரங்கள் பாடு
நீயோ நானோ முன்னே பின்னே..

அம்மா அப்பா பொம்மைகள் செய்ய
இறைவன் உசிரை கொடுத்தான்டா
பாசம் மோசம் வேசத்தினால்
வெந்து நூலாய் போனேன்டா
உறவும் உசிரும் ஒன்றே என்று
கொள்ளை போனது உள்ளம் தான்டா...

உறவை பிரிச்சு வரவை பாக்கிறார்
வங்கி வைப்பிலே பாசம் கொள்ளுறார்
ஏரிக் கரையும் எரியுதடா
நீரில் மீனே அவியுதடா
சரணம் சேரா பல்லவி கூட
மரணக் குழியில் போச்சேடா...

ஆறில்ச் சாவு நூறிலே சாவு
உசிரின் இருப்பிடம் எங்கே தெரியலே
கூட்டிப் பார்த்தேன்
கழித்தும் பார்த்தேன்
சம நிலை ஏதும் சரியா தெரியலே
உசிரை கொடுத்தவன் எங்கே இருக்கான்
ஏன்டா கொடுத்தான் எனக்கு புரியலே
கருணை கடவுள் வருவானா
தேடி பார்க்கிறேன் கிடைச்சா,
சொல்லுடா....

பாவலர் வல்வை சுயேன்

திங்கள், 25 டிசம்பர், 2017

பாலன் யேசு....


பிதா பரிசுதன் பாலன் யேசு
பூமியில் வந்து பிறந்தாரே
நத்தார் தினத்தில் நலங்கள் பெற்று
இறையருள் பாதம் தொழுவோமே
நாம் இறையருள் பாதம் தொழுவோமே

மார்கழி திங்களில் மாட்டுத் தொழுவத்தில்
ஏழை குடிலில் இறை பிறந்தார்
எல்லா ஜீவனும் ஒன்றே என்றே
தூய ஞான ஒளி ஏற்றி
தன்னையே தந்தார்

ஒளி தரும் தீபங்களே வென்றாடுங்கள்
விழிகளால் தூய ஒளியினை ஏந்தி
அகம் சேருங்கள்...
குற்றம் அற்றோர் இல்லை என்றே
அறிவற்றோர் கண்களை திறந்து வென்றார்
யேசு அன்பால் தீமையை அகம் எரித்தார்
உனக்கெது வேண்டுமோ
கொடு கொடு அதையே
பிறருக்கும் கொடு என்றார்
கயமையாளர் கட்டி அடித்தும்
மறு கன்னமும் காட்டி முகம் மலர்ந்தார்
மாசுள்ளோர் மமதையை புதைத்து புலர்வு தந்தார்  

முள் முடி ஏந்தி சிலுவை சுமந்து உதிரம் சொரிந்தாலும்
மூன்றே நாளில் மீழ் உயிரேற்று அருள் புரிந்தார்
தேவன் யேசு அருள் புரிந்தார்
வணங்கியே வாழ்வோம் தேவனின் பாதம்
போற்றியே பாடுவோம் பலனின் வேதம்
வாருங்கள் தோழர்களே, நாம் கொண்டாடுவோம்
நத்தார் வைபோகம்....

பாவலர் வல்வை சுயேன்

புதன், 20 டிசம்பர், 2017

அருந்ததி அறியேன் ...

நெஞ்சம் அள்ளும் நீரலையும் கானமழை பொழியும்
ஆசையிலே நனைந்தால் நெஞ்சுக்குள்ளே சிலிற்கும்
ஓர விழிச் சிற்பமே எனை நீ சிதைச்சே
சிற்பி தந்த பொற் சிலையே
சிந்தனைய கலைச்சே

அடை மழை காலம் அருந்ததி அறியேன்
இருட்டினில் தானே பெட்டகம் திறந்தேன்
விரல்களினாலே விழிகளை மறைத்தே
தொடத் தொடத்தானே
நனையிறேன் நானும்
தனிமரம் கண்டு தழிரினை நனைத்து
புது மலரென்னை கிள்ளி பார்க்கிறாய்
காமன் அறைக்கே கோலம் இடுகிறாய்
ஏடகத்தின் வாசல் எனை மறித்தாலும்
உன் மடல் போதும் கம்பனை காண்பேன்

விடி வான வெள்ளி விழித்திட்ட போதும்
அடி வான ஒளிக்கு இருள் தூவி மறைப்பேன்
இமை காவல் உடைத்தே உயிராவேன்
உன் உள்ளக் கோட்டையில் தினம் வாழ்வேன்

பாவலர் வல்வை சுயேன்

எண்ணச் சிறகின் வர்ணங்கள்....

வர்ணங்கள் வாழ்வை கையழித்து பரிமாற எண்ணச் சிறகை விரித்து வந்தேன் இறகிகள் ஒவ்வொன்றாய் உதிர்ந்தது மழை ஓய்ந்த பின் மரத்துளிகள் சிந்...