வெள்ளி, 24 ஜனவரி, 2014

என் வாழ்வே நீதானே..


தேய்ந்தது நிலா என்று - விழி
தேடாமல் விட்டதில்லை
உலா வரும் நிலாவும்
உறங்கிப் போனதில்லை
பார்க்கும் இடம் எங்கும்
பருவ எழில் ,
பூத்துக் குலுங்குதடி
பருவம் பார்த்து புருவ வில்லால்
அணைத்தேன் என் கவிக் குயிலே
என் வாழ்வே நீதானே..

தீர்க்க சுமங்கலி பவ

உயர்வினை எண்ணி போ உரிமை இழந்த ஊனம் உண்டேல் விண்ணுயர்ந்த நட்சத்திரங்களும் உதிர் சாம்பலாகி ஒளி மயம் இழந்தே போகும் பாவலர் வல்வை சுயேன் ...