வியாழன், 14 டிசம்பர், 2017

தேவ தேவா உன் தேவி இங்கே ...

வாழ்வும் தாழ்வும் ஏன்தான் அன்பே
வாழ்வோம் வா
வாசம் போகா வாடா மலர்
உன் தோழில் சேரத்தான்
தேவ தேவா உன் தேவி இங்கே
வாழ்வும் தாழ்வும் ஏன்தான் அன்பே
வாழ்வோம் வா....

மாலை சூடும் மணநாள்
மரணத் தேதி பார்ப்பதோ
வேதம் ஓதும் வேதியர்
வேண்டித் தவம் கிடப்பதோ
உந்தன் குயில் பாடுதே
எந்தன் குரல் கேட்கிதோ
மஞ்சம் கண்டு கொஞ்சத்தான்
மலர்கள் இங்கே பூர்க்கிதே
கோதும் விரல் இன்றித்தான் கேசம்
வாடும் கன்னம் தொட்டு ஏங்கிதே
மீட்டும் விரலேவா வீணை அழைக்கிதே
தேவ தேவா உன் தேவி இங்கே
வாழ்வும் தாழ்வும் ஏன்தான் அன்பே
வாழ்வோம் வா....

தேனை தேடும் வண்டுகள் தேகம் மெல்ல கடிக்கிது
வாழ்வும் வளமும் காணத்தான் வாசல் இங்கே திறக்கிது
மனங்கள் ரெண்டும் சேர்ந்திட மாலை தென்றல் வீசுது
மனமும் மனமும் ஒன்றிய நாணல் இங்கே ஓடுது
உதயம் இல்லா விழிகளே விழிகளே
உறவில் விரிசல் வீழ்ந்ததேன் வீழி காய்ந்ததேன்
வர்ண்ணம் குலைந்த ஓவியமோ வாராய் கண்ணா
தேவ தேவா உன் தேவி இங்கே
வாழ்வும் தாழ்வும் ஏன்தான் அன்பே
வாழ்வோம் வா
வாசம் போகா வாடா மலர்
உன் தோழில் சேரத்தான்...


பாவலர் வல்வை சுயேன்

வெள்ளி, 8 டிசம்பர், 2017

தீயதை தீயே தின்னும் அறிவேன் அனலே !!!

கருப் பொருளான கவிதை நீ
அலை கடல் மீதிலும் ஓடம் நீ
அன்பெனும் அறிவுடமை அழி நிலையாகி
தாழ்வுறு பேதமை பெருஞ் சுவராகினும்
தகர்வது செய்து தணலினில் வீசி
குணமெனும் குன்றாய் விளங்கும் அருவே
நிலை தாழ் சிதையென சிரம் சிதை வீழ்ந்தாலும்
அழி நிலை உனக்கேது தீ அள்ளி இட்டார்க்கே
அறிவேன் அனலே...


பாவலர் வல்வை சுயேன்

வெள்ளி, 1 டிசம்பர், 2017

காத்திருக்கேன் கண்ணா !!!

எனக்குள்ளே எனக்குள்ளே
என்னாச்சு என்னாச்சு
ஆசைத் தூரல் மெல்ல மெல்ல    
விரகத் தீயில் கொல்லுதே....

மனு நீதி காத்திட வா வா நீ வா
விடியலும் உட் புகாமல் யன்னலைச் சாத்து
கரு விழி நான்கும் கலர்ப் படம் காணுதே
இதழ் ரசம் தானே இரவுக்கு ஆகாரம்
நான்கிதழ்களால் நான்மறை எழுதுவோம்
காலம் கரைவதேன் காத்திருக்கேன் கண்ணா


பாவலர் வல்வை சுயேன்

ஞாயிறு, 26 நவம்பர், 2017

தமிழரின் இறைவனுக்கு அகவை 63

உயிரே உலகுரு தமிழின உள்ளொளியே
முது மொழி தமிழின் முக வடிவே
கார் மழை கூடலில் கார்த்திகை மலராய்
வங்க அலை தாலாட்டும் வல்வையிலே
அன்னை பார்வதி பெற்ற வடிவழகே பிரபாகரா

வானுயர்ந்து பெய்யும் மழை நீ
நீ தந்த நீர் பொசிந்து
தழிர் கொண்டே
யாம் உமை பாடுகிறோம்
அருள் ஞான வடிவே
உன்னடி முடி தேடுகிறோம்
வரம் தந்து தமிழீழம் காண வா தலைவா
சத்திய சோதனையின் நித்திலமே
நீ இன்றி யாம் வாழும் ஈழம் ஏதிங்கே

சூரியச் செல்வா சுதந்திர ஒளியே
அருள் வடிவான ஆரமுதே
நெடு நீழ் களம்தனில்
கொடும் துயர் களைந்தே
கருப் பொருளாணவன் நீ
அடர் வனக்காடும் அன்புடை தோழரும்
புடை சூழ் புலி படை கொண்டே
புறம் எரித்த அறமே
உன் திருவடி தொழ தேடுகிறோம் இறைவா
பிறந்தாய் நீ பிறந்தோம் உமதூரில்
அரு மருந்தே நீ வாழியவே வாழி       


பாவலர் வல்வை சுயேன்

வெள்ளி, 24 நவம்பர், 2017

என்னை மன்னித்துவிடு 🌷

அழகே உன்னெழில் காணத்தானே
புத்தகத்தில் குடி வைத்தேன்
மாதங்கள் வருடங்களாகிட
மனப்பால் குடித்திருந்தேன்...
முலை ஊட்டிகளே
குட்டி போடும் என்றார்
ஆசிரியர்!

உன் வண்ணம் கண்டே
ஆசை கொண்டேன்
மயிலே மயிலே
என்னை மன்னித்துவிடு
எண்ண இறகை உதிர்த்து
உன் வண்ண இறகை
உன்னிடமே தந்துவிட்டேன்

பாவலர் வல்வை சுயேன்

செவ்வாய், 21 நவம்பர், 2017

விற்பனைக்கு சவப் பெட்டி.....

கடை ஒன்று திறப்பு விழா
விற்பனைக்கு சவப் பெட்டி
அழைப்பிதழ் வைத்து
அழைக்கிறான் அன்பு நண்பன்
என்னென்று வாழ்த்துரைப்பேன்

தினம் தினம் ஊரில் விழும்
சாவை எண்ணி
சந்தோசம் காணும் தொழில்
மனம் கூச மண்ணை பார்த்து
கடை வாசல் ஏறினேன்
புன்னகை புரிந்தான் தோழன்
கண்ணகைத்தேன் காணவில்லை போலும்
கட்டப்பட்டிருந்த றிப்பனை வெட்டச் சொன்னான்

ஒரு கணம் இதயம் ஊடறுந்து உளறாதே என்றது
மங்கலம் உண்டாகட்டும் என்று எப்படி சொல்வேன்
றிப்பனை கத்தரித்து உச்சரித்தன உதடுகள்
கலகலவெனவே கல்லாவில் வாசம் செய்வாள் லக்ஷ்மி
இதில் நான் என்ன நீ என்ன ஆறோ நூறோ தோழா
இறுதியாய் உறங்கிச் செல்வேன் உன் கடை பெட்டிக்குள் என்றேன்
ஆரத் தழுவி முத்தம் இட்டு உத்தரவென்றான் அன்பு நண்பன்


பாவலர் வல்வை சுயேன்

சனி, 18 நவம்பர், 2017

பாரியின் வம்சம் நீ ...

பகலிலும் ஒளிரும் பதுமையே
கரு விழி கலந்தாய் பாலமுதே
ஏழு கடல் ஏறி ஓடி வந்தேன் நானே
உன் கால் தடம் கண்டே கரையினை தொட்டேன்

கொலு சொலி சொல்லும் உன் பெயர்தானடா
மெட்டி வளைவிலும் ஒட்டியே நிற்கிறாய்

போதும் எனக்கிந்த வதிவிடம் தேவி
போ என்று தள்ளாதே
போகுமிடம் அறியேன் நானே  

நாளிகை நொடிக்குள் துடிக்கிதே இதயம்
தின மணி முள்ளாய் சுற்றியே வாறேன்
விண் மேகம் உரசும் மின்சார கதிரே
இடி ஓசை வரும் முன்னே
மடி சாய்ந்தேன் நானே நானே
உதயம் வரும்வரை உறங்காமல் கொடு கொடு
உன் பேர் சொல்லும் பிள்ளை பெற்றே நான் தாறேன்

கணையாழி தந்தேனடி கலங்காமல் காத்திரு
துஷ்யந்தன் அல்ல நான் துவளாதே தூவானம் அடிக்கிது

உன் தேகம் எனக்கு தேக்கம் தோப்பே தோப்பே
என்னை படர வைத்தாய் நீ பாரியின் வம்சமே

களம் காணும் மன்னா உன் தேரோட்டி நானே நானே
என் புருவ வில்லேந்தி கொன்று வா பகைவனை
சாம்றாட்சிய வாழ்வில் சந்தோசம் காண்போமே


பாவலர் வல்வை சுயேன்        

வியாழன், 16 நவம்பர், 2017

வாசலிலே அழைப்பொலி !!!

முகில் திரையாலே முத்தம் இட்டாள்
நீலச்சேலை கட்ட மறந்த மங்கை
வெட்கம் அறியா ஏரிக்கரை கிளிகள்
ஆடை கட்டின !
வாசலிலே அழைப்பொலி கேட்டே
மெல்லத் திறந்தேன் ஜன்னலை
உத்தரவின்றி உள்ளன்போடு
உதட்டில் முத்தம் கொடுத்தாள்
வெண்பனி பாவை !
முற்கள் இல்லா பஞ்சணையின் கத கதப்பில்
உதடுகள் சிதைந்து ரெத்தம் சிந்தியது !
உச்சிமுதல் பாதம்வரை
பாதுகாப்பு கவசம் அணிந்துவிட்டேன்
உத்தரவாதம் இல்லா குளிர் நங்கையுடன்
கூடுதல் கூடாதென்றே... ....

பாவலர் வல்வை சுயேன்

திங்கள், 13 நவம்பர், 2017

வாசம் போகும் வாழ்விலே....

வட்டமிடும் கழுகின் முன்னே அலை தட்டும் ஒலி கரையினிலே
இருளும் ஒளியும் விழி சூழ வாழ்ந்தே வாழ்வு இறக்கிறது
வாசம் போகும் வாழ்விலே, மாயும் மனமே நீ ஓய்வெடு....

பாவலர் வல்வை சுயேன்

ஞாயிறு, 12 நவம்பர், 2017

விதி என்றால் விடைகொடு!!!

ஈர் உடல் ஓர் உயிர் ஒன்றாய் ஒன்றிட
காதலும் காமமும் சங்கமம்
காதல் ஊன்றி காமம் ஊன்றேல்
மோகத் திரையில் சங்கமம்
விதி என்றால் விடை கொடு விழியே
மதி இங்கு வெல்லாது மனசே
மாமரத்து பூவிலும்
மகரந்தம் மனம் கனிந்தே விழ்கிறது

பாவலர் வலவை சுயேன்

வெள்ளி, 10 நவம்பர், 2017

என்னை தொடு நிலாவே!!!

விழியில் ஒளியாய் நுளைந்தாய் நிலாவே - மென்
விரல்களிலே உன் புருவம் கண்டே உயிர் கலந்தேன்
உன்னை தொட்ட நீலாம்ஸ்றோங்
இன்றில்லை என்றால் என்ன
நிலாவே என்னை தொடு
உனக்காக விண்ணுக்கும் மண்ணுக்கும்
தொடர் பாலம் கட்டுகிறேன்
பா எழுதும் பாவலர்கள் பருவம் பார்த்து
உன் கன்னத்தில் முத்தம் இட்டால் என்ன,
கலங்கேன்
விண் முகில் இறகெடுத்து விளையாட வாறேன் நானும்
என்னுயிர் உள்ளவரை என்னவள் நீயே... ....

பாவலர் வல்வை சுயேன்

வியாழன், 2 நவம்பர், 2017

ஏர் முனை இல்லையேல் !!!

வான மழை பெய்யாதோ என
பூமி உடைந்து விண் நோக்க
விதைந்த நெற்கள் வரப்புயர் வின்றி கூனி குறுக
ஏர் முனை பதிந்த நிலம் ஏற்றம் இன்றி எரிகிறதே

வாராதோ மழையென வாடி உளவன் நொந்தும்
வர்ணன் வாராதிடத்தில் வந்து போன அரசு
வழங்கிச் செல்கிறது மரணச் சன்றிதழ்
எள்ளி நகை செய்யாதீர்
ஏர் முனை இல்லையேல் நீயும் இல்லை

பாவலர் வல்வை சுயேன்

வியாழன், 26 அக்டோபர், 2017

நான் உன் அன்னையடி!!!

மகுடம் விட்டு வீழ்ந்தாய் மடி தாங்கி அணைத்தேன்
கன்னம் வைத்து கன்னத்தில் முத்தம் இட்டாய்
உடல் பொருள் உயிராகி கரையென கரங்கள் நீண்டன
ஏதேதோ மயக்கம் எங்கெங்கோ தயக்கம்
ஓட்டத்தை நீ நிறுத்தவில்லை
ஊராரும் உற்றாரும் உன் உச்சி மோந்தனர்
வயல்களும் மலர்களும் மாந்தோப்பு குயில்களும்
உனக்கே உனக்கென காதல் கடிதம் கொடுத்தன
கற்பு நெறி காத்து களங்கம் அற்ற கன்னியாகவே
கடலில் கலந்து சல்லாபம் செய்தாய்
கங்கையே நான் உன் அன்னையடி...

பாவலர் வல்வை சுயேன்

புதன், 25 அக்டோபர், 2017

கண்ணீர் அஞ்சலி....


ஆழ்ந்த இரங்கல் ஐயன் குறளோவியனுக்கு...
அன்புடையீர் ஐயனே இடி வீழ்ந்த செய்தியானது என் செவிகளில் தங்களின் மறைவு, என் வாழ்வில் நான் கண்ட பண்புடை பாவலன் நீங்கள், என் இலக்கிய பயணத்தில் ஓராண்டுகள் என்னை வளி நடத்திய சான்றோன் நீங்கள், திருக் குறளை திரு மந்திரமாய் செப்பும் தன்மானத் தமிழன் நீங்கள், தங்களின் அன்பு மொழிதனை இனி என்று கேட்பேனையா.. விழி நீர் விடை தேடி சொரிகிறது தாய்த் தமிழ் பற்றாளனை துலைத்துவிட்டேனென்று.... இதயம் துடிக்க எதையும் தேடுங்கள் இதையும் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் எனும் தங்களின் அன்போசை ஒலி கேட்கிறது, ஆலயம் செல்ல மறுத்து தங்களின் ஆ
த்மாவுடன் இணைகிறேன் ஐயா... ஐயனே தங்களின் ஆத்மா சாந்தியுறுக, ஓம் சாந்தி சாந்தி சாந்தி....
பாவலர் வல்வை சுயேன் எனும் பெயரை எனக்கு சூடித் தந்த பெருந்தகையே நீங்கள்தானே... அன்புடையீர் ஐயா அன்புடன் உங்களின் பாவலர் வல்வை சுயேன்

வெள்ளி, 20 அக்டோபர், 2017

இமைகளின் இதழ் முத்தம்...

இரவின் கண் இளைப்பாற மடல்கள் செய்தன மௌனம், ஆதவன் எழுந்து வரவு செய்ய கலைந்தன இமைகளின் இதழ் முத்தம்....

பாவலர் வல்வை சுயேன்

வியாழன், 19 அக்டோபர், 2017

முக்தி கொடு பக்தனுக்கு !!!

கொத்தளந்து நீ கொட்டும் உன் முத்தாரச் சிரிப்பில்
முத்து பரல்களை கோவை இதழ் இடை கண்டேன்
பௌர்ண முகத்தில் இரு கரு நிலாக்கள் நின்று
காந்தமாய் என்னை கவர்ந்தீர்க்க
தோகை இமை இரண்டிலும்
கரு மையாய் கலந்து
உன் பூ விழி கலந்தேனடி

என்னை நீ கட்டிக் கொள்ள உன் நெற்றியில்
குட்டி நிலவாய் நான் ஒட்டிக்கொள்ள
வண்ண மலர்களும் உன் கேசம் தழுவி                
வாசம் வீசின….
அம்பறாத்துணியில் அம்புகளேதும் இல்லை
உன் புருவ வில் இரண்டிலும்
அன்பெனும் அம்பேற்றி
ஏன் கொன்றாய் என்னை ?
உயிர் உன்னோடுதான் வாழ்கிறேன் இன்னும்
சக்தி உமையானவளே முக்தி கொடு உன் பக்தனுக்கு


பாவலர் வல்வை சுயேன்

வெள்ளி, 13 அக்டோபர், 2017

உப்புக் கடலே என்னை நீ அறிவாய்...

துயர்மிகு துவட்டா இரவே விலகாதே
விழிகளிலே கங்கையின் ஓடை
நான்காம் சாம மணி ஓசை கேட்கிறது
ஊர் கோவிலில் பாலாபிஷேகம்
கற் சிலைக்கு !
முதிர் கன்னியரின் விழி ஓடை கானல் நீரே….


பாவலர் வல்வை சுயேன்

வியாழன், 12 அக்டோபர், 2017

கரிச் சட்டி பொட்டு !!!

மனசுக்குள் கொஞ்சுதே வளை ஓசை
உயிர் இல்லா மாளிகையில்
ஒற்றைக் கிளி ஊமையானேன்

மஞ்சள் பூசி மருதாணி இட்ட அழகில்
கண் பட்டுடுமே என
கன்னத்தில்,
நீ தொட்ட இடம் தேடுதடா
உன் கண் பட்ட இடம் வாட்டுதடா

ஊரார் சொல்லும் வார்த்தைகளை
நெரிஞ்சியென தைக்கவிட்டு 
முகவுரை அழித்து முடிவுரை தந்தாயோ
அமங்கலி எங்கிறார் என்னை, இது நியம்தானா.....


பாவலர் வல்வை சுயேன்

திங்கள், 9 அக்டோபர், 2017

கருவேப்பிலை...

காதலெனும் மரம் ஏறி கருவேப்பிலை பறித்து வந்தேன்
மின்சார அடுப்பேற்றி தாளிதச் சட்டி வைத்துவிட்டாய்
வெண்ணையாய் நான் உருக எல்லாமாய் நீ இருந்து
கடுகோடு கருவேப்பிலையும் சேர்த்துவிட்டாய்
வாசனை அழைக்கிதடி வா வா என்று
ஆக்கி வைச்ச கறி ஆறும் முன்னே
அள்ளிப் போடடி எந்தன் கண்ணே...

பாவலர் வல்வை சுயேன்

வெள்ளி, 6 அக்டோபர், 2017

கேட்டு வாங்கிவேனா மாலை....

கேட்டு வாங்கிவேனா மாலை கொடுத்து சிவந்தன எங்கள் கைகள்
மாலையும் மலர் சென்டும் கோவிலுக்கும் கட்டும் வித்தகர்களே நாம்
பதினாறில் ஆண்ட மாலை அறுபதிலும் தினம் ஆளும் அரசன் இவன்
காயம் செய்யாதீர், நீவிர் செய்யும் மாயம் அறிவோம்
மாய மான்களை தோற்றுவித்து
தூய பணியினை கொல்லாதீர்.....

ஐந்து ரூபாய் தலைமை ஆடும் அகங்காரத்தில்
முன் துணை தூண்களும் வீழ்ந்திட
வயது பத்தினை தொட்ட பிள்ளையின்
நிதியில் நோய்மை ஒற்றுமை கட்டில் விரிசல்
அன்புக் கென்றும் அடைக்கும் தாழ் போட்டறியோம்
அணைத்த கையினை முறிக்க எண்ணாதீர்
அபயம் என்ற குரல் யாருக்கும் அழகல்ல
இக் குழந்தையின் தாயுமானவன்


பாவலர் வல்வை சுயேன்

தீபங்கள் ஒளி இழந்தால்...

மீட்டாத வீணையே வா... வா... மீட்டும் விரல் அழைக்கிறது
சுதியும் லயமும் உன் இதயம் சுரங்கள் ஏழும் உன் சுவாசம்
வாழ்விழந்த மலரென்று மாலை சேரா மலருண்டோ
மூலி என்ற வேலிக்குள் இதயச் சரங்கள் வாடுவதோ
தீபங்கள் ஒளி இழந்தால் தெய்வங்களும் உறங்காது
தாபங்கள் தணியாதெனில் சந்ததியும் வாழாது
வசந்த காலக் குயிலே நீயும் இசைந்து பாடு இனிய ராகம்
வாழ்ந்தே உதிர்வோம் வாடா மலரே வா... வா...
உதிர்காலம் எதுவென முதுமையே முடிவுரை எழுதும்


பாவலர் வல்வை சுயேன்

செவ்வாய், 3 அக்டோபர், 2017

விளக்கொன்று ஏற்றி வைத்தேன்....

நெற்றியின் நீறளவே கற்று கற்ற ஒளி ஏந்தி
விளக்கொன்று ஏற்றி வைத்தேன் இம் மாநிலத்தில்
சுடர் மிகை ஒளி பருகி உற்ற இருள் நீக்கி
கட்டவிழா கரம் கோர்த்து கண் மணிகள் வாழவே
ஒளி பெற்றவரே நாவடு செய்து எனை சுடினும்
அச்சம் என்பதறியேன் அனலிடை வேகினும்
சுட்ட சங்காய் ஒளிர்வேன் பிரபாகரனே


பாவலர் வல்வை சுயேன்

சனி, 30 செப்டம்பர், 2017

சிறுவர் உலகம்....

பட்டாம் பூச்சிகள் பறக்கிது பறக்கிது - சிட்டாய்
சிறகினை சிறிசுகள் விரிக்கிது விரிக்கிது
இது சிங்கார உலகம்தான்
சிறு மலர்களின் கொண்டாட்ட கலகம்தான்
கூ... க் கூ..., கூ... க் கூ... சுக்கு புக்கு சுக்கு புக்கு
இது கூட்சு வண்டிதான் கூ.....

தப்புத் தன்டா செய்திடுவோம் தண்டணை இல்லேங்க
முத்தம் கொஞ்சம் கொடுத்திடுவோம் வெட்கமும் இல்லேங்க
கோயில் கட்டி விளையாடி கும்பிடுவோம் நாங்க
நீங்க விளையாடி வளர்ந்ததை போலே பொம்மைகள் நாங்க
கோபம் இல்லே குரோதம் இல்லே வஞ்சமே இல்லே
வாங்க நீங்க போகலாம் நம்ம வண்டியில் ஊர்கோலம்
கூ... க் கூ..., கூ... க் கூ... சுக்கு புக்கு சுக்கு புக்கு
இது கூட்சு வண்டிங்க கூ....

பிள்ளைகளாய் இருந்திட வெண்டும் தொல்லை இல்லேங்க
பெரியவராய் வளர்ந்தவரே ஏன் சிரிக்க மறந்தீங்க
பள்ளி சென்று பாடம் படிப்போம்
கல்விப் பேறு அள்ளியே எடுப்போம்
கூட்சு வண்டியில் காத்திருக்கோம் ஒன்றாய் போவோமா
சின்னச் சிறகினை விரித்து வாழும் சிறாரின் உலகம்
கூ... க் கூ..., கூ... க் கூ... சுக்கு புக்கு சுக்கு புக்கு
இது கூட்சு வண்டி ஏறுங்க நீங்க கூ....
கூ... க் கூ..., கூ... க் கூ... சுக்கு சுக்கு சுக்கு சுக்கு

பாவலர் வல்வை சுயேன்

தேவ தேவா உன் தேவி இங்கே ...

தேவ தேவா உன் தேவி இங்கே வாழ்வும் தாழ்வும் ஏன்தான் அன்பே வாழ்வோம் வா வாசம் போகா வாடா மலர் உன் தோழில் சேரத்தான் தேவ தேவா உன் தேவ...