செவ்வாய், 3 ஜனவரி, 2017

உன் பார்வை ஒன்றே போதும் !!!



அந்த இராத்திரி பூத்திரி ஏன் அணைந்தது
கற்பனைக் கெட்டா விழி மொழியால்
எழுதிவிட்டாய் ஓர் கவிதை !
பிரபஞ்சமே திரும்பிப் பார்த்தது உன்னை
கவிதையால் காதல் செய்யும் கண்ணகையே

எதுகை மோனை தொடும் முன்னே
என்னை ஏதேதோ செய்துவிட்டாய் !
பரிந்துரைக்கிறேன்
உன் பார்வை ஒன்றே போதும்
பக்கம் வராதே பஸ்பம் ஆகிடுவேன்
தூர நில் துச்சாதணன் அல்ல நான்

பாவலர் வல்வை சுயேன்

மனம் கொத்தி பறவை !!!

வண்ண நிலா வந்த திங்கே தென்றலை தூதனுப்பி தென்னங் கீற்றும் தலை ஆட்டுதடி வெண் முகிலே உனை பார்த்து ஈரம் இல்லா முத்தம் எங்கும் ம...