செவ்வாய், 3 ஜனவரி, 2017

உன் பார்வை ஒன்றே போதும் !!!



அந்த இராத்திரி பூத்திரி ஏன் அணைந்தது
கற்பனைக் கெட்டா விழி மொழியால்
எழுதிவிட்டாய் ஓர் கவிதை !
பிரபஞ்சமே திரும்பிப் பார்த்தது உன்னை
கவிதையால் காதல் செய்யும் கண்ணகையே

எதுகை மோனை தொடும் முன்னே
என்னை ஏதேதோ செய்துவிட்டாய் !
பரிந்துரைக்கிறேன்
உன் பார்வை ஒன்றே போதும்
பக்கம் வராதே பஸ்பம் ஆகிடுவேன்
தூர நில் துச்சாதணன் அல்ல நான்

பாவலர் வல்வை சுயேன்

எண்ணச் சிறகின் வர்ணங்கள்....

வர்ணங்கள் வாழ்வை கையழித்து பரிமாற எண்ணச் சிறகை விரித்து வந்தேன் இறகிகள் ஒவ்வொன்றாய் உதிர்ந்தது மழை ஓய்ந்த பின் மரத்துளிகள் சிந்...