திங்கள், 11 ஆகஸ்ட், 2014

முதல் ராத்திரி நான் இவனுக்கு முழு நிலா ..

 
 
முதல் ராத்திரி நான் இவனுக்கு முழு நிலா
மூன்றை பெத்தபின் ஏனோ கரு நிலா
என், ஸ்பரிசங்களில் பூத்த வியர்வைத் துளிகள்
அன்றுவனுக்கு பன்னீர் வாசம் ..
இன்றோ என் வியர்வைத் துளிகள்
இவனுக்கு துர் நாத்தம் ..
என் நாடித் துடிப்பின் ஓசை ஒன்றுதான்
எனக்கு வாழ்நாள் கடிகாரம் ஆகிவிட்டது!

நிலா என்றழைத்தவன் உலா போகிறான்
நூலறுந்த பட்டமாய் ஒருநாள்
இவன் தொங்கும் வேளை
காத்தும் மழையும் இவனுக்காக 
காத்திருக்கா தென்பதை அறியட்டும் ..
என்றோ இவன் எனைக் காண வரும்போதில்
வாசலில் நான் அல்ல ,
இவனுக்காக காத்திருக்கும் விளக்குமாறு .. ..
 
 
 

தீர்க்க சுமங்கலி பவ

உயர்வினை எண்ணி போ உரிமை இழந்த ஊனம் உண்டேல் விண்ணுயர்ந்த நட்சத்திரங்களும் உதிர் சாம்பலாகி ஒளி மயம் இழந்தே போகும் பாவலர் வல்வை சுயேன் ...