வியாழன், 22 ஜூன், 2017

எல்லோர்க்கும் பெய்யும் மழை!!!

நிழல் தரு உயர் நிலை நீள நினைந்தேன்
ஏந்திழை ஏதறிவேன் உதிர் வெனும் இறப்பில்
காவலின் இமைகளும் இழந்தேன்
தனிமை கொடிதினும் கொடிதே
கொன்றே தின்றது என்னை            
இதய நரம்புகளையே (சு)வாசித்தேன்
துளிர்த்தன துளிர்கள் துணைக் கரம் வீசி
பூக்களின் வாசம் பூமிக்கும் தெளித்தேன்

கூவும் குயில்களே பாடும் கிளிகளே
கூடி வாருங்கள் குடியிருக்க   
இலையுதிர் காலம் திரும்பும் முன்னே
வசந்த காலம் வா வா எங்கிறது
நல்லார் இங்குளார் எனில்
எல்லோர்க்கும் பெய்யும் மழை

பாவலர் வல்வை சுயேன்

இமைகளின் இதழ் முத்தம்...

இரவின் கண் இளைப்பாற மடல்கள் செய்தன மௌனம், ஆதவன் எழுந்து வரவு செய்ய கலைந்தன இமைகளின் இதழ் முத்தம்.... பாவலர் வல்வை சுயேன்