வியாழன், 22 ஜூன், 2017

எல்லோர்க்கும் பெய்யும் மழை!!!

நிழல் தரு உயர் நிலை நீள நினைந்தேன்
ஏந்திழை ஏதறிவேன் உதிர் வெனும் இறப்பில்
காவலின் இமைகளும் இழந்தேன்
தனிமை கொடிதினும் கொடிதே
கொன்றே தின்றது என்னை            
இதய நரம்புகளையே (சு)வாசித்தேன்
துளிர்த்தன துளிர்கள் துணைக் கரம் வீசி
பூக்களின் வாசம் பூமிக்கும் தெளித்தேன்

கூவும் குயில்களே பாடும் கிளிகளே
கூடி வாருங்கள் குடியிருக்க   
இலையுதிர் காலம் திரும்பும் முன்னே
வசந்த காலம் வா வா எங்கிறது
நல்லார் இங்குளார் எனில்
எல்லோர்க்கும் பெய்யும் மழை

பாவலர் வல்வை சுயேன்

பசியில் அழுகிறான் இளையவன்!!!

தொட்டுத் தொட்டு பட்டு வண்ணம் எங்கிறீர் பட்டுச் சட்டை கேட்டேன் தரவில்லை கூடி விளையாட ஒண்ணுக்கு மூணு தம்பி பாப்பா பெற்று தந்திருக...