வெள்ளி, 16 ஜூன், 2017

விழிக்குத் திரை ஏன் போடுகிறாய் !!!


இதயமே இதயமே உருக்கி வார்க்கிறாய் உயிரை நீ
உருகும் உயிர் பாவமடி மெழுகாய் கரைந்தே தீருதடி
அழகுத் தீபம் போலாடி இளமைத் தூரிகை ஏற்றுகிறாய்
விழிக்கும் மொழிக்கும் நீ தூரம் தூரம்
விரல்கள் எழுதும்
உன் அங்கம் எங்கும் ஆனந்த ராகம்
விழிக்குத் திரை போடாதே
உன் சேலை நூலே நான்தானே

நான்கு விழிகளும் நடம் ஆடி
பறிப்போம் வா
மேனிப் பூக்களை இதழ் களாலே
சுகந்த மலர்கள் சுகமே சுகமே
சூடிக் கொடு அங்கம் எங்கும் சூட்டுகிறேன்
மன்மத மன்றின் காம சாஷ்திரங்களை...

பாவலர் வல்வை சுயேன்

பசியில் அழுகிறான் இளையவன்!!!

தொட்டுத் தொட்டு பட்டு வண்ணம் எங்கிறீர் பட்டுச் சட்டை கேட்டேன் தரவில்லை கூடி விளையாட ஒண்ணுக்கு மூணு தம்பி பாப்பா பெற்று தந்திருக...